Translate

Sunday, March 19, 2017

Thierry Baudet, een fascist?

Naar aanleiding van mijn vorige blogpost over de ideeën van Thierry Baudet over de vorming van een zakenkabinet, raakte ik in discussie met een aantal mij goed bekende twitteraars. Tot mijn verbazing noemde Leo Lewin (@leolewin) Thierry ronduit een racist, seksist, nationalist en antidemocraat, daarin bijgestaan door Carla Wijnmalen (@CarlaWijn).

Beide twitteraars respecteer ik zeer en hun mening neem ik volkomen serieus. Gevraagd naar de motivatie van hun standpunt stuurde Carla mijn een link waar ik een, op het eerste gezicht, indrukwekkende lijst van beschuldigingen vond. Ik schrok er van maar ik reageerde er niet direct inhoudelijk op. Toch maar even laten bezinken.

Ik ben het stuk, getiteld: "Is Thierry Baudet een fascist 2.0? Echt niet?", gaan lezen en keek gewoontegetrouw naar de naam van de auteur. Die verschuilt zich achter de naam "Ikje Ergens". Zo 1-2-3 kon ik er niet achter komen wie dat in werkelijkheid is en daarom beschouw ik het als een anoniem stuk. (Mijn excuus Ikje, als dit je werkelijke naam is). Beschuldigingen door een anonieme auteur, daar houd ik niet van.

Het stuk deed me denken aan de affaire met de criminoloog Wouter Buikhuisen, die vanwege een voor "links" onwelgevallige theorie voor fascist werd uitgekreten en letterlijk weggepest werd.

De uitgeprinte versie van het verhaal beslaat 11 pagina's en ik ga er niet uitgebreid op in. Hier een paar opmerkingen:

  1. Veel van de beschuldigingen kan ik niet op juistheid controleren (tweets, screenshots en citaten zijn, volgens de auteur, verdwenen) en ook is het niet altijd duidelijk of Baudet juist geciteerd wordt of dat het de interpretatie van de auteur betreft.
  2. Baudet heeft bedenkingen tegen het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Of die bedenkingen gegrond zijn of niet, maakt dat hem tot een fascist?
  3. Baudet stelt volgens Ikje: "Strikt juridisch gezien bestaan er dus geen universele rechten. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties (1948) mist elke rechtskracht omdat het een verklaring is en geen verdrag". Dat is de juridische opinie van Baudet, juist of niet, het maakt hem niet tot een fascist.
  4. Guilt by Association. De term gebruikt Ikje zelf, in verband met contacten met extreem-rechtse figuren. Als ik dit twijfelachtige begrip op mezelf toepas kan ik worden beschuldigd van moord, diefstal, dronkenschap en wat al niet. In de stalinistische periode werden in de voormalige Sovjet-Unie mensen veroordeeld krachtens een wetsartikel dat ongeveer als volgt luidde: "Connecties die aanleiding kunnen geven tot de verdenking van spionage", goed voor vele jaren straf. (Solzhenitsyn). Hou toch op Ikje!
  5. Een "fout" boek in zijn boekenkast. Ik heb boeken van Paul Léautaud en Vladimir Nabokov in mijn boekenkast, waarvan zou ik beschuldigd kunnen worden?
  6. Een seksistisch citaat van een fictieve figuur uit een door Baudet geschreven roman. Moeten we de hieruit afgeleide beschuldiging van seksisme serieus nemen? Op grond hiervan zouden we de winnaars van literaire prijzen ook eens onder de loep kunnen nemen. Schei uit!
  7. Baudet houdt niet van moderne kunst. Geweldig, kan die opvatting meteen gekoppeld worden aan de Hitleriaanse tirades tegen Entartete Kunst.
  8. Misplaatste of zelfs onbeschofte opmerkingen van Baudet tegenover een zwart persoon. Het toont aan dat hij zich af en toe behoorlijk ongelukkig uitdrukt, maar is hij daarmee een racist?
Er staan veel meer van dit soort beschuldigingen in de blogpost. Ik vind het een tamelijk tendentieus verhaal. Verklaar ik Baudet hiermee brandschoon? Nee, ik geef hem het voordeel van de twijfel en ik beloof aan Leo Lewin en Carla Wijnmalen om in het vervolg goed op te letten en op basis van feiten die ik zelf vaststel mijn conclusie te trekken.

Friday, March 17, 2017

Een zakenkabinet, geen slecht idee.

Thierry Baudet en zijn idee voor een zakenkabinet.

In het programma Pauw en Jinek van donderdag 16 februari 2017 sprak Baudet over zijn idee voor een zakenkabinet. Sommigen wimpelen het af als het idee van een extravagante fantast. Oud-minister Wouter Bos maakte op mij de indruk te denken dat een zakenkabinet uit zakenlieden bestaat.

Een zakenkabinet is een kabinet bestaande uit mensen die meestal geen politieke bindingen hebben en zijn gekozen om hun vakkennis op het gebied dat hun ministerie bestrijkt, zoals hoogleraren, ambtenaren, ondernemers en zo meer. Men noemt het ook een extra-parlementair kabinet. 

Baudet noemde als voordeel dat zo'n kabinet vrij snel tot stand kan komen en dat het zal bestaan uit mensen die op hun capaciteiten worden gekozen en niet uit partij-apparatchiks die nu aan de beurt zijn voor een ministerspost. Dat deze laatste praktijk regelmatig incompetente figuren oplevert hebben we ook in het laatste kabinet kunnen zien. Denk maar aan de klungelende PvdA Staatssecretaris die presideerde over de afbraak van de ouderenzorg.
En het gerommel bij Justitie over de Teeven-deal.

Oud-minister Wouter Bos gaf zelf een onthutsende (vast niet zo bedoelde) verklaring waarom formaties zo lang duren: Men werkt eerst uitgebreid de onwaarschijnlijke of zelfs onmogelijke combinaties publiekelijk uit om de achterban te overtuigen dat men er alles aan gedaan heeft om regeringsdeelname mogelijk te maken. Daarna begint men aan het serieuze werk. Met andere woorden: eerst een schouwtoneel voor de bühne en dan pas zaken doen. 

Het feit dat een zakenkabinet niet uit partijleden bestaat stelt de Tweede Kamer leden in staat om het functioneren van het kabinet te beoordelen zonder de vrees daar een partijgenoot of een partijbelang mee te schaden. Vanuit hun eigen ideologie, waarop ze door de kiezers zijn gekozen. Stel je eens voor dat het laatste kabinet uit een ongebonden vakministers had bestaan. Dan waren een paar modderende bewindslieden tijdig naar huis gestuurd (zonder dat daarom het kabinet zelf behoefde te vallen).
Het Parlement functioneert zo op een zuivere manier.

Een tegenargument dat ik veel hoorde is dat het installeren van een zakenkabinet de verkiezingsuitslag volkomen negeert. Dat is natuurlijk niet waar want we kozen de Tweede Kamer, niet de regering. Omdat bij een zakenkabinet er geen verstrengelde belangen zijn tussen Kamer en Kabinet is het Parlement beter in staat om de regering objectief te controleren, te corrigeren of desnoods heen te zenden.

Baudet noemde als voorbeeld een aantal vooraanstaande Nederlanders die onder premier Pieter Omtzigt (CDA Tweede Kamer) een zakenkabinet zouden kunnen vormen. Bij de foto van generaal Peter van Uhm noemde hij per ongeluk generaal Dik Berlijn. Voor vele minkukels de reden om het voorstel van Baudet af te schieten.

Het valt me op dat de aanvallen op Baudet vaak niet gericht zijn op zijn politieke ideeën maar op zijn persoonlijke levensstijl en niet-politieke publicaties. Als zijn politieke gedachten onzinnig zouden zijn dan zou men daar de aandacht op richten. Kennelijk zijn ze dat niet en daarom de man maar persoonlijk aangevallen.