Translate

Sunday, August 20, 2017

The reliability of the New Testament. (2)

This is the sequel to an earlier article on the same topic.

In my previous article I stated, supported by ample evidence,  that the books of the New Testament were all written during the lifetime of the Apostles. A number of their contemporaries mentioned the books of the New Testament by name and often cited pieces of text.

How can we be certain of the integrity of the text of the New Testament?

What I mean by this question is this: how can we be sure that the New Testament contains the same text as the authors (the Apostles) have written? The problem is that there is no surviving copy (from the time of the Apostles) of even one of the books of the New Testament.

After the Apostles died, the following generations of Christians had to rely more and more on the written word the Apostles produced. During the 2nd century AD controversies arose about the interpretation of these texts. Except for Marcion (85-160 AD), who rejected the God of the Old Testament and began to purge the New Testament of Hebrew influence, all debaters based their arguments on the texts of the books of the New Testament. Even Celsus, a 2nd-century Greek philosopher who attacked Christianity, based his arguments on the works of the Apostles and never questioned their authorship. Christians began to write commentaries on the Scriptures (the Old Testament and the New Testament) and to answer critics of the Christian faith. These writings often contained extensive quotes from the books of the New Testament. Furthermore copies were made of the original epistles of the Apostles. These copies were also copied and so on. The same happened to the writings of the early Church Fathers.

For the most part only fragments survived. This seems to be a fatal blow to the integrity of the text of the New Testament. But it is not. There are thousands of fragments found at different places and at different times. From these fragments one has been able to compile three almost identical volumes of the New Testament. The fact that these fragments were found at different places and times is a strong argument against the accusation made by Islam that Christians corrupted the original text of the New Testament. How can that be? There were no central editors who would have altered the text before distribution. The original books of the New Testament were first distributed by the authors (the Apostles) themselves. Copies were later made by the recipient churches in places far remote from each other. These copies were again copied. The thousands surviving fragments of these copies can be compiled to multiple, almost identical, New Testaments. The differences between these copies of the New Testament are minor and not very significant. What seemed to be a weakness for the reliability of the text, the absence of a complete early copy of the New Testament and the need to rely on surviving fragments, is in fact an asset. The accusation that Christians have corrupted the text of the New Testament is absurd.

The books of the New Testament are written by men. The Gospels are as it were, eyewitness reports of the ministry of Christ. Like all eyewitness reports concerning a particular event, they sometimes differ. In this case there are differences but they do not contradict each other. They agree on the main narrative.

My conclusion is that the New Testament that lays in front of me on my desk, shows faithfully what the Apostles wrote.

A very illuminating article "Text and Manuscripts of the New Testament" by Charles Fremont Sitterly can be found here.

- To be continued -

Tuesday, August 15, 2017

The reliability of the New Testament. (1)

Introduction.

In a discussion with Mr. Ali H.A. Altawati Alqurashi (one of my Arabic speaking tweeps, @Alitawati) we debated about some differences between the Koran and the New Testament. A major point was the crucifixion and the resurrection of Christ. The Koran denies these facts. Contradicting statements cannot both be true. Either the Koran speaks the truth or the New Testament does. My approach is not to attack the Koran but to faithfully defend the New Testament.

For this article I referred to "Evidences of Christianity" by William Paley (1743 - 1805), it is an excellent work which I highly recommend to anyone interested in the history of the establishment of Christianity. Another source is "The history of the Church" by Eusebius (260-340 AD).


When was the New Testament written?

An opinion one often encounters is that the New Testament was written hundreds of years after the life of Christ. For a number of reasons that is highly improbable:

  1. According to the evangelists Matthew (24:1), Mark (13:2) and Luke (21:6) Christ predicted that the Temple in Jerusalem would be destroyed. The destruction of the Temple by the Romans occurred in the year 70 AD. This event has never been mentioned by the authors of the New Testament. This strongly suggests that the apostles wrote the Gospels, Acts, Epistels and Revelations (which form the New Testament) before the year 70 AD. Would they have been aware of the destruction of the Temple, would they not had it almost triumphantly reported this as a proof of the fulfilment of the prophecy of Christ?
  2. The apostle Paul was executed in Rome sometime between 64 AD and 67 AD. The book "The Acts of the Apostles" (part of the New Testament) describes in great detail the events in which the apostles were involved. The adventurous travels of the apostle Paul are a real treat to read. Yet his death hasn't been reported, which suggests that the Acts were written before 64 AD.
    The travels of the apostle Paul as described in The Acts of the Apostles.
  3.  The apostle Peter (2 Peter 3:15) refers to the letters of the apostle Paul. This indicates that the epistles of Paul must have been known by the readers of the letters of Peter.
  4. Many early Church Fathers mentioned parts of the New Testament explicitly and/or quoted from them in words we now clearly recognize as words used by the Apostles. Some examples are:
    1. Clement, a companion of the apostle Paul, was the first bishop of Rome. He held office from 88 AD to 99 AD, when he died at the age of 101. He wrote an epistle in which he quoted words of Christ as we find them in the Gospels. He also evidently quoted from the Epistle to the Romans (by the apostle Paul), the Epistle to the Hebrews and the apostle Paul's First Epistle to the Corinthians. Of the latter Clement wrote: "Take into your hands the epistle of the blessed apostle Paul."
    2. At the end of the Epistle to the Romans the apostle Paul salutes a number of people, among them a certain Hermas who wrote a book called: The Shepherd. This book contains quotations from the Gospels of the apostles Matthew, Luke and John and a probable allusion the Acts.
    3. Ignatius became bishop of Antioch about 70 AD. The apostle Paul started his travels from Antioch. Probably Ignatius would have known Paul and the other Apostles. Polycarp, a contemporary of Ignatius, referred to epistles of the latter. These epistles contain quotes from the Gospels of the apostles Matthew and John. Ignatius mentions the apostle Paul with great respect and refers to the apostle's Epistle to the Ephesians by name and quotes parts of it.
    4. Polycarp (69-155 AD) was a pupil of the apostle John. There is one known epistle of Polycarp which includes almost 40 references to the books of the New Testament. He also confirms the use of the Lord's Prayer by the early Christians.
    5.  Papias (60-130 AD), also a disciple of the apostle John. Eusebius, the famous early Church historian, quotes from a work of Papias. This particular work has since been lost but thanks to Eusebius we know the contents. Papias writes specifically about the Gospels of the apostles Matthew and Mark.
The men mentioned above were, with the exception of Eusebius, all contemporaries of the apostles. They cited from the Gospels, the Acts and the Epistles. That proves that these books were in existence at that time.

During the first years of early Christianity a lot of churches were established by the apostles in many parts of the Roman Empire. The first Christians were instructed by the apostles by word of mouth and by letters and copies of the Gospels. There are indications that these documents circulated among the early churches. As the early Christians knew the apostles in person they had no difficulty in recognizing the letters and other documents sent to them or handed over to them personally. There was no need for a canon or catalogue of the books of the New Testament at that time.



 

Sunday, August 13, 2017

إلى أتباعي الذين يتكلمون العربية.

أصدقائي الأعزاء، أشكركم على متابعتي على تويتر. فجأة، اتبعني عدد كبير من الناس العرب. أن حيرة لي قليلا جدا. ليس لدي أي فكرة لماذا أستحق الشرف. كنت موضع ترحيب كبير، وأنا أؤكد لكم. أنا لا أتحدث العربية. كتبت هذه الرسالة بمساعدة الترجمة من جوجل. إذا كنت أكتب لي باللغة العربية، يرجى استخدام جمل قصيرة وكلمات بسيطة.
الإنجليزية هي لغتي الأم. حتى إذا كنت تستطيع، يرجى كتابة تويت الخاص بك باللغة الإنجليزية.
إذا كنت مسلم متدين، سوف أحترم ذلك. أنا مسيحي مخلص وأطلب منك احترام ذلك في المقابل.

أعيش في هولندا في بلدة على ساحل بحر الشمال. أنا بلغتين (الإنجليزية والهولندية). أنا أتكلم الألمانية بشكل معقول.

شكرا لكم على قراءة المقدمة. أتمنى لكم يوما جيدا (وأكثر في المستقبل).

Wednesday, August 9, 2017

Thierry Baudet, omvolking en homeopathische verdunning.

Regelmatig beschuldigen mensen Thierry Baudet van fascisme en racisme. Wanneer ik hen dan vraag naar concrete bewijzen dan komt er meestal wat flauwekul die ik al eerder weerlegd heb, zie daarvoor mijn blogposts Thierry Baudet, een fascist? en Weer eens over Thierry Baudet.

Twee beschuldigingen die hardnekkig blijven opduiken betreffen zijn uitspraken 'Omvolking' en "Homeopathische Verdunning'. Deze termen worden als het ultieme bewijs voor het fascisme en het racisme van Baudet aangevoerd. We gaan de uitdrukkingen eens nader bekijken.

Omvolking. De Duitse nazi-uitdrukking die hier aan ten grondslag ligt is Umvolkung. Hiermee werd bedoeld de assimilatie (bijvoorbeeld russificatie) van oorspronkelijke Duitsers die in nog te veroveren Oostelijke gebieden leefden. De nazi's vonden dit ongewenst, daarom moesten ze weer gegermaniseerd worden. Een term die met deze politiek in verband staat is Umsiedlung. Daarmee werd de gedwongen deportatie naar Duitsland bedoeld van bijvoorbeeld Bessarabiendeutschen die in de Sovjet-Unie woonden. Daartoe werd in het Hitler-Stalin pakt van 1939 een geheime clausule opgenomen. Er bestond ook een plan om in de veroverde gebieden in Rusland, 'germaanse pioniers' te vestigen om ook die gebieden te germaniseren, men dacht zelfs om Nederlanders naar dat gebied te deporteren.

Waar Baudet het over heeft met de term 'Omvolking' is heel iets anders. Het gaat niet om de assimilatie van buitenlanders die hier zijn komen wonen of van Nederlanders in het buitenland. Nee, het gaat om de m.i. gerechtvaardigde vrees dat grote aantallen immigranten uit islamitische landen, door hun intolerante religie hier het leven aanzienlijk onprettiger zullen maken. Denk aan de moord op Theo van Gogh, is er al een opvolger van hem opgestaan? Nee, niemand durft. Denk aan de beveiliging die prominente islam-critici nodig hebben. Denk aan de no-go areas in diverse Europese steden. Denk aan het pas aan het licht gebrachte corruptieschandaal (islamitische vriendjespolitiek) van de Amsterdamse anti-radicaliserings ambtenaar. Denk aan het hoge misdaadpercentage van allochtone jongeren. Denk aan de behandeling van vrouwen, joden, atheïsten, christenen en homo's. Denk aan de meest recente migranten uit Afrika, die hier volkomen kansloos zijn en een zware wissel gaan trekken op sociale bijstand en de zorg. Volgens deskundigen willen tientallen miljoenen Afrikanen hierheen komen. De voorhoede is al duidelijk zichtbaar. Kortom, het gaat Baudet om een radicale beteugeling van de immigratie, om 'omvolking' tegen te gaan. Ik vind dat zelf een ongelukkige term die hij beter niet had kunnen gebruiken, maar het stempelt hem niet tot een fascist.

Beoordeel de uitspraken van Baudet eens objectief en lees het partijprogramma van het Forum voor Democratie. Staat daar iets in over her-nederlandsing van oorspronkelijke Nederlanders in het buitenland (in analogie met germanisering)? Staat er iets in over Umsiedlung (deportatie van bevolkingsgroepen)?

Homeopathische verdunning. Hiermee bedoelt Baudet dat onze levenswijze en cultuur door immigratie veranderd worden (zonder dat we daarom gevraagd hebben). Het beeld wat hij gebruikt, homeopatische verdunning, is een uitermate zwak beeld. Bij de bereiding van homeopatische middelen wordt het werkzame bestanddeel verdund in alcohol in verhoudingen van 1:100 tot wel 1:50.000. Met 1 miljoen moslims op totaal 17 miljoen inwoners kan je nauwelijks van een 'homeopatische verdunning' spreken. Wat is trouwens het verband met racisme of fascisme? SS-artsen waren academisch geschoolde medici en praktiseerden de klassieke geneeskunde. Een filosofisch warhoofd als Himmler was, meen ik, geïnteresseerd in homeopathie maar wat betekent dat? Hitler was geheelonthouder en rookte niet. Wat betekent dat voor hedendaagse geheelonthouders en niet-rokers? Niets toch? Wat Baudet bedoelt met omvolking en homeopatische verdunning heeft niets met racisme te maken, het gaat om de dreiging voor de Nederlandse cultuur en levenswijze door niet-Westerse immigranten die niet willen of kunnen integreren. Met fascisme heeft het evenmin te maken.


Tuesday, July 25, 2017

Kees van der Staaij moet zijn mond houden.

Het rumoer dat is ontstaan naar aanleiding van het artikel van Kees van der Staaij over "Voltooid Leven" in een Amerikaanse krant, legde een aantal dingen bloot die ik opmerkelijk vind.

Eva Jinek verweet hem in haar programma dat hij Nederland "te kakken" had gezet met zijn artikel. Hij zou het imago van Nederland hebben beschadigd met het beeld dat een oudere patiënt diens leven niet zeker is indien men onder de zorg van doktoren valt. Bovendien moet dit debat in Nederland gevoerd worden en niet via buitenlandse kranten.

Het punt dat ik hierover wil maken is dat Kees van der Staaij zijn mening, hoe abject ook in de ogen van velen in Nederland, hierover kenbaar mag maken waar hij maar wil. Ik heb wel vaker artikelen van bekende Nederlanders in buitenlandse media gelezen of artikelen van buitenlanders in Nederlandse bladen. Daar is niets verwerpelijks aan.

Een ander punt is het argument dat christenen zich niet hebben te bemoeien met het levenseinde van anderen. Maarten van Rossem gebruikte dat argument tegen Kees van der Staaij in het programma van Eva Jinek. Je hoort dat argument vaker, uitgedrukt in termen op de beleefdheidsschaal variërend van wellevend tot ronduit onbeschoft.

Het thema Voltooid Leven is onderwerp van een publiek debat. De pro's en contra's worden daarin voor het voetlicht gebracht. So far so good. Het probleem dat Maarten van Rossem vertolkt is dat Kees van der Staaij zijn standpunt in het parlement bepleit en indien hij dat met succes doet (weliswaar met steun van onder andere CDA en CU), de daaruit volgende wetgeving aan de praktijk van "Voltooid Leven" een halt toeroept. In dat geval is dat een besluit van een meerderheid in het parlement. Zo werkt de democratie nu eenmaal. Het argument van Maarten van Rossem verraadt in dit opzicht een ondemocratische mentaliteit.

Ik geef een voorbeeld om mijn standpunt te onderbouwen. Stel dat ik geen voorstander ben van verplichte orgaandonatie. Stel dat een voorstel daarover wet wordt. Daar heb ik mij bij neer te leggen en het zou absurd zijn wanneer ik zou zeggen: "D66 eist mijn organen op". Van een zelfde orde vind ik de uitspraak "Christenen bemoeien zich met mijn levenseinde".


Sunday, July 23, 2017

Democratie en participatie.

Vanmiddag keek en luisterde ik naar een uitzending van het Filosofisch Kwintet. Ik kijk er graag naar omdat er op een rustige wijze met elkaar geconverseerd wordt. Men neemt de tijd.

Dit keer ging het over Democratie en Participatie. Ik schrijf dit commentaar op basis van wat ik van de uitzending onthouden heb. Ik heb geen aantekeningen gemaakt.

Er was consensus over het feit dat het ledenaantal van de gevestigde partijen gestaag afneemt terwijl dat van een aantal nieuwe partijen juist stijgt. Slechts 2% van de kiezers is lid van een politieke partij. Men constateerde een grote kloof tussen de politiek en de kiezers.

Een aantal mogelijkheden om de kloof te dichten kwam aan het bod. Referenda en het gebruik van moderne communicatiemiddelen kwamen werden genoemd. De Belgische filosofe Alicja Gescinska was er geen voorstander van, de kiezer kiest en politici regeren. De  Duits-Nederlandse historicus Philipp Blom kwam later met de opmerking over het gevaar van een geossificeerde (versteende) elite aan de top.

Er kwam veel ter tafel en dat ga ik niet allemaal bespreken. Ik beperk me tot de gedachten die ik zelf over de werking van de democratie heb en die door dit debat nog eens onder mijn aandacht kwamen. Hoe zou men de democratie beter kunnen laten werken? Wat ik zelf als een hoofdreden voor de kloof tussen politiek en publiek zie is het feit dat na de verkiezingen partijen coalities vormen en dat daarbij allerlei, zo niet de meeste, verkiezingsbeloften sneuvelen. Dat is zeer nadelig voor het geloof in de politiek.

Hoe zou het beter kunnen? Kiezers moeten er van op aan kunnen dat de partij die zij kiezen zich aan de voornaamste punten van het verkiezingsprogramma houdt. Dat zou op deze manier kunnen:

1. In hun verkiezingsprogramma benoemen partijen tenminste 3 hoofdpunten waarop men geen concessies doet. Die punten moeten wel concreet zijn uitgewerkt zodat de kiezer weet welke maatregelen de partij zal nemen als ze in de regering komt.

2. Na de verkiezing gaat de winnende partij over tot gesprekken met mogelijke coalitiepartners (indien men zelf geen absolute meerderheid heeft). Stel dat de hoofdpunten van de beoogde coalitiepartners elkaar niet bijten dan kan een regering worden gevormd. Het regeringsprogramma wordt in hoofdzaak bepaald door de hoofdpunten van de verkiezingsprogramma's.

3. In het geval dat de hoofdpunten uit de verschillende verkiezingsprogramma's een coalitie niet mogelijk maken, gaan de partijen die toch voldoende vertrouwen in elkaar hebben met elkaar praten en als ze het eens worden dan stellen ze een regeringsprogramma op waarbij ze aangeven op welke punten concessies zijn gedaan. Dit regeringsprogramma wordt aan de kiezers voorgelegd die dan voor of tegen kunnen stemmen. Bij een afwijzing kan men het, na het aanpassen van het regeringsprogramma, nog eens proberen. Na de derde keer moeten er nieuwe verkiezingen worden gehouden.
Het kan natuurlijk zijn dat er sprake is van 2 mogelijke coalities, in dat geval kan de kiezer een keus maken uit 2 regeringsprogramma's of beide afwijzen.

Het resultaat is dat er een regering komt met een door de kiezer geaccordeerd en bindend regeringsprogramma. Er kunnen zich situaties voordoen waarin het regeringsprogramma niet voorziet en waarop de regering moet handelen. Indien het een noodsituatie is moet de regering handelen en het parlement beoordeelt later wel of het correct was. Als het een ontwikkeling betreft waarbij voldoende tijd voor afweging is, kan de regering een referendum houden waarbij de stemmers een keuze kunnen maken uit de opties die de regering voorstelt.






Thursday, July 20, 2017

Evolutietheorie op sterven na dood?

Evolutietheorie, een bevrijdende gedachte.

Ik groeide op een orthodox christelijk milieu. De geloofsgemeenschap waar ons gezin deel vanuit maakte bestond uit mensen die het geloof zeer ernstig namen. Ik zag ze uiterlijk als oprecht vrome mensen die voor mij een onhaalbaar hoge standaard vormden. Zij waren volmaakt (dacht ik) terwijl ik zelf werd geplaagd door allerlei stiekeme zondige gedachten en daden. Geen wonder dat ik een enorm schuldcomplex opliep.

Ik zal een jaar of 17 zijn geweest toen ik boeken las over de evolutietheorie. Het was of bij mij het licht doorbrak. De mens was het resultaat van toeval en tijd en niet van een schepping. Dus was er ook geen Schepper aan wie men verantwoording moest afleggen. Normen en waarden waren menselijke verzinsels. Zoals Sartre zei: het maakt moreel geen verschil of je een oud vrouwtje naar de overkant van de straat helpt of haar onder een aanstormende auto duwt. Ik was in één klap van mijn schuldcomplex af. Heerlijk!

Twijfel doet zijn intrede.

Begin jaren '70 werkte ik als programmeur aan de ontwikkeling van administratieve programma's. In ongeveer diezelfde tijd begon ik artikelen te lezen over DNA. Ik trok daaruit de conclusie dat DNA zowel de informatiedrager als de informatieverwerker is voor de ontwikkeling van een levensvorm. Het DNA bevat dus, zo dacht ik, de informatie voor het programma, het programma zelf en een verwerkingseenheid om het programma uit te voeren. Het ontwikkelen van een betrekkelijk eenvoudig boekhoudprogramma kostte ontzettend veel denkwerk, programmeren en testen. Voordat zo'n programma echt werkte moest het programma volkomen foutloos zijn anders werkte het niet of niet goed. Het leek mij volkomen ondenkbaar dat zo'n programma ooit vanzelf, door toeval en tijd, tot stand zou kunnen komen. Toen ik DNA structuren als een soort programma ging zien begon ik aan de evolutietheorie te twijfelen. Een DNA 'programma' is oneindig veel complexer dan een eenvoudig boekhoudprogramma. Het is uitgesloten dat een eenvoudig boekhoudprogramma zomaar vanzelf tot stand komt en nu sla ik de computer waarmee het programma gedraaid wordt en de systeem-software van de computer maar even over. Waarom zou dat bij een oneindig veel complexere opgave als het ontstaan van een DNA structuur wel lukken? Het stond voor mij op dat moment volkomen vast: het is ondenkbaar dat een 'primitief' eencellig organisme, waaruit alle levensvormen zouden zijn voortgekomen, spontaan zou kunnen ontstaan.

Mede door deze twijfel maar ook door fysieke en mentale geloofservaringen keerde ik uiteindelijk terug naar het christelijk geloof. Dit keer volkomen vrij van enig schuldcomplex.

Hoe sta ik nu tegenover de evolutietheorie?

In de loop van de jaren las ik regelmatig artikelen die beschreven hoe complex zelfs de meest primitieve levensvormen zijn. Dat sterkte me in de overtuiging dat zelfs die 'primitieve' levensvormen nooit spontaan ontstaan kunnen zijn. Op dinsdag 18 juli 2017 las ik in het Reformatorisch Dagblad een artikel met de titel "Kritische weging evolutie ontbreekt". Het artikel verscheen als deel van een polemiek in het RD, ontstaan na de publicatie van het boek "En de aarde bracht voort", van prof. Gijsbert van den Brink, waarmee deze poogt de evolutieleer en de leer van de schepping met elkaar in overeenstemming te brengen. De auteurs van het artikel (zie onderaan deze blogpost) stellen dat prof. Van den Brink voorbij gaat aan de wetenschappelijke bezwaren die zijn in te brengen tegen de evolutietheorie. Volgens mij zeggen ze hiermee dat het boek van de prof eigenlijk een futiele exercitie is. Het artikel gaf aan mijn eigen, ietwat intuïtieve, bezwaar tegen de evolutietheorie een extra steun in de rug. De auteurs noemen 8 voorbeelden van problemen waarmee de evolutietheorie (zoals prof. Van den Brink die in zijn boek gebruikt) te kampen heeft. Ik geef ze hier enigszins ingekort weer (aan godsdienst gerelateerde argumenten heb ik waar mogelijk weggelaten omdat ze in het debat met niet-gelovigen niet dienstig zijn):

1. Ontstaan van het leven.
De evolutietheorie veronderstelt een begin van het aardse leven door het ontstaan van een primitieve levensvorm waaruit alle levensvormen zich hebben ontwikkeld. Zelfs zo'n 'primitieve' levensvorm is behoorlijk complex en bestaat uit 6 systemen:
(1) Een systeem om zich tegen de buitenwereld te beschermen.
(2) Een systeem om energie te gebruiken.
(3) Een systeem om bouwstenen te maken.
(4) Een systeem om zichzelf te kunnen repareren.
(5) Een systeem om zich te vermenigvuldigen.
(6) Een systeem om informatie op te slaan.
Deze systemen kunnen zich niet elk onafhankelijk van elkaar in stand houden.
Deze complexiteit maakt het onwaarschijnlijk dat deze levensvorm spontaan tot realisatie komt. Bovendien worden er steeds meer factoren ontdekt die de complexiteit doen toenemen en de kans op het spontane ontstaan van leven nog onwaarschijnlijker maken.
Mijn metaforische vergelijking met het de ontwikkeling van een boekhoudprogramma, dat onmogelijk spontaan tot stand kan komen, is toch niet zo gek.

2. Informatie.
De grote hoeveelheid informatie in het erfelijk materiaal is het kenmerk van levende wezens. Deze informatie is opgeslagen in genetische code (DNA) bestaande uit baseparen. Een eenvoudige levensvorm bevat DNA met honderdduizenden baseparen.
Er zijn geen mechanismen bekend die volledig nieuwe erfelijke informatie kunnen samenstellen, die nodig zouden zijn voor het ontstaan van leven of van nieuwe levensvormen. De complexiteit van de meest eenvoudige genetische code is zo enorm dat het ontstaan ervan door toevalsprocessen onmogelijk is. Eigenlijk is dit bezwaar tegen de evolutietheorie op zich al doorslaggevend.

3. Weesgenen.
Weesgenen zijn genen die alleen in één soort of kleine groepen soorten aangetroffen worden. Verschillende groepen organismen hebben verschillende weesgenen. Het betreft unieke functionele DNA-informatie waarvoor geen evolutionaire voorgeschiedenis bedacht kan worden. Weesgenen geven de scheiding aan tussen soortgroepen.

4. Weinig verandering.
In aardlagen met een veronderstelde ouderdom van 425 miljoen jaar is DNA aangetroffen van bacteriën identiek aan het DNA van nu levende bacteriën. In de tussenliggende duizend miljard generaties zijn deze bacteriën praktisch niet veranderd. Zeer langdurige laboratorium experimenten met zich snel voortplantende organismen bevestigen dat informatie niet toeneemt en er geen macro-evolutie optreedt.

5. Functieloos DNA.
Lange tijd werd gedacht dat een groot deel van het DNA functieloos was, het zogenaamde "junk-DNA". Dit werd als een bewijs voor macro-evolutie gezien. Een uitgebreid onderzoeksproject, Encode, heeft echter aangetoond dat het merendeel van dit zogenaamde junk-DNA wel degelijk een functie heeft. In het deel van het genoom dat geen coderingen voor eiwitten bevat, worden steeds meer functies ontdekt. Ik sla nu een stuk over en vervolg met: Ook fungeren ze als verspringende schakelaars die snelle aanpassingen, aan bijvoorbeeld koude of droogte, mogelijk maken, juist omdat ze programmatuur (eiwit-coderende genen) aan- en uit kunnen schakelen. Het grootste gedeelte van het genoom heeft dus een functie. Dat sluit aan bij de gedachte van een intelligent ontwerp.

6. Pseudogenen.
Pseudogenen zijn genen die kapot zijn. Dat wordt veroorzaakt door mutaties. Die zijn prima te verklaren met een degeneratiemodel. Volgens prof. Van den Brink wijst het kapot gen bij de mens, voor het maken van vitamine C, op een gemeenschappelijke afstamming. Volgens de auteurs negeert hij de voor de hand liggende optie dat Adam en Eva een intact gen hadden dat later stuk is gegaan.

7. Reparatiesystemen.
Binnen de evolutietheorie wordt verondersteld dat mutaties van het DNA de motor kunnen zijn voor verbetering en innovatie. Mutaties in het DNA van de lichaamscellen zijn veelal schadelijk en leiden tot tumoren en erfelijke gebreken. Gelukkig worden de duizenden mutaties die dagelijks optreden in het DNA van elke cel voortdurend gerepareerd door mutatie-reparatiesystemen. Zulke reparatiesystemen kunnen niet tot stand zijn gekomen via mutaties.

8. De uitzonderlijke mens.
Evolutionisten wijzen op de overeenkomsten tussen mens en chimpansee als argument voor universele gemeenschappelijke afstamming. De verschillen zijn echter enorm en niet evolutionair te verklaren:
- anatomische of genetische verschillen;
- uniek spraakvermogen;
- uniek denkvermogen;
- gevoel en waardering voor schoonheid;
- moreel besef van goed en kwaad;
- religieus besef.

Conclusie.

Het is mijn conclusie, niet die van de auteurs van het bovengenoemde artikel.
De argumenten 1, 2, 3, 4, 5 en 7 vind ik erg sterk spreken tegen de evolutietheorie. Argument 6 lijkt mij meer een specifiek argument tegen de redenatie van prof. Van den Brink. Argument 8 tenslotte vind ik niet zo overtuigend als de eerstgenoemden maar wel aannemelijk.

Het feit dat een eenvoudig levend organisme met zeer complexe DNA informatie niet zomaar vanzelf kan ontstaan sluit het begin van de evolutie uit en daarmee ook het vervolg.

Wat moet ik nu met de evolutietheorie zoals die op scholen wordt onderwezen? De afstamming van de mens bijvoorbeeld zoals door het onderstaande plaatje wordt verondersteld? Het plaatje komt op het eerste gezicht nogal overtuigend over. Men moet wel beseffen dat het een plaatje is, meer niet. Het is de grafische weergave van een theorie, meer niet en als zodanig vormt het geen bewijs.
Hetzelfde geldt voor de veronderstelde ontwikkeling van de soorten. Zie het onderstaande plaatje.
Het ziet er aannemelijk uit, maar het is een plaatje dat een theorie illustreert, geen bewijs.
Natuurlijk geloof ik dat dinosaurussen en dergelijke bestaan hebben maar wat hun betekenis precies is weet ik niet.

Maar als er geen sprake kan zijn van evolutie wat dan wel? Het enige alternatief is schepping. Men hoort wel eens het argument dat het leven vanuit de ruimte op aarde terecht is gekomen maar dat lost de elementaire vraag niet op: Waar komt het leven uit voort? Hoe is de schepping dan in zijn werk gegaan? Religies proberen daar een antwoord op te geven, het probleem is dat niemand er bij is geweest. Het scheppingsproces waaruit wijzelf uit voortgekomen zijn is onnavolgbaar.

Mijn motief voor deze blogpost is om op zijn minst aannemelijk te maken dat wij het resultaat zijn van een scheppingsproces en dat er dus een Schepper is.

Auteurs van het bovengenoemde artikel.

Jan van Meerten, woordvoerder van het Logos Instituut.
drs. Rafael Benjaming (bioloog)
dr. Willem Binnenveld (bioloog)
dr. Peter Borger (bioloog)
dr. Herman Bos (organisch chemicus)
dr. Juri van Dam (bioloog)
dr. ir. Hans Degens (bioloog)
dr. ir. Wim de Jong (wiskundige)
drs. Ben Vogelaar (bioloog)
drs. Tom Zoutewelle (bioloog)













Wednesday, July 5, 2017

Weer eens over Thierry Baudet.

De reden voor dit stuk.

Via het medium Twitter kruisen Leo Lewin en ik regelmatig de degens en vaak zijn we het helemaal niet met elkaar eens. Het prettige van de discussies met Leo is dat hoezeer we het ook oneens zijn, het nooit tot onaangenaamheden leidt. Althans, dat is mijn ervaring. Ik zie wel eens dat anderen een forse aanvaring met hem hebben maar ik denk niet dat dit aan hem ligt.
Leo beschuldigt Thierry Baudet van ondemocratische en fascistische denkbeelden. Leo zei me in zo'n discussie dat de ideeën van Baudet niet te verenigen zijn met mijn normen en waarden. Ik daagde hem uit concreet aan te geven waar het beleid van het Forum voor Democratie strijdig is met mijn opvattingen. Leo nam de handschoen op en het resultaat is te vinden in Jalta. Leo neemt in zijn verhaal ook zijn opvattingen over Wilders mee. Ik reageer daar niet op want het ging mij over Baudet en niet over Wilders. We moeten de discussie zuiver houden.

Opvattingen over de persoon Baudet.

Leo vindt Baudet een ijdele man, een poseur en een vrouwenhater, die bovendien lak heeft aan de regels en usances van de Tweede Kamer. Daar kijk ik toch iets anders tegenaan. Ik vind Baudet een flamboyante en charmante schelm met toch een behoorlijke intellectuele bagage. De vrouwonvriendelijkheid zou onder andere blijken uit hetgeen hij de hoofdfiguur van een door hem geschreven roman in de mond legt. Nou ja.....
Het 'lak hebben aan regels en usances' schrijf ik toe aan zijn onervarenheid als parlementslid. Ik heb hem een paar keer terecht zien wijzen door de immer voortreffelijke kamervoorzitter Khadija Arib waarna hij enigszins bedremmeld naar zijn plaats terug sloop.
Leo verbindt zijn afkeer van de persoon aan de politieke opvattingen en activiteiten van Baudet. Dat vind ik onjuist.

Nederland als open democratische samenleving.

Leo vervolgt zijn verhaal met een beschrijving van de open en democratische samenleving die Nederland is. Ik heb daar niet veel over op te merken want ik ben het op dit punt grosso modo met Leo eens. Wel het volgende over de opmerking dat de bevolkingssamenstelling van Nederland door immigratie en emigratie voortdurend aan verandering onderhevig is. In zekere zin is dat zo, in de 17de eeuw kwamen hier door godsdiensttwisten Hugenoten, andere Protestanten en Joden naar de Noordelijke Nederlanden. In de 18de eeuw kwamen hier uit de omringende landen veel zeelui, soldaten en handwerkslieden. In de 19de eeuw was er nauwelijks sprake van immigratie. In de 20ste eeuw ving Nederland tijdens de eerste wereldoorlog een miljoen Belgische vluchtelingen op, die, toen dat mogelijk was, weer allemaal terugkeerden naar hun land. Opvang in de regio avant la lettre.
In de jaren '30 werden de grenzen voor vluchtende joden uit Duitsland niet bepaald wijd opengezet, op een bepaald moment zelfs gesloten voor joden zonder inkomen, ik schaam me er voor het hier te moeten schrijven.
In 1956, na de Hongaarse opstand kwamen ongeveer 3000 Hongaren naar Nederland. Voorts is er sprake van de instroom van Molukkers en Surinamers. Laten we ook de Italianen, Spanjaarden en Portugezen niet vergeten die hier als gastarbeider kwamen. Een andere grote groep wordt gevormd door Turkse en Noord-Afrikaanse gastarbeiders, aan wie werd toegestaan zich hier met hun gezin te vestigen.

Waarom ga ik zo uitgebreid in op de bijna terloopse opmerking van Leo over immigratie? Leo wil suggereren dat immigratie bij Nederland hoort en dat het van xenofobie en islamofobie getuigt om daar tegen te zijn. Het Forum voor Democratie is daarmee dus xenofoob, aldus Leo.

Is Nederland traditioneel een immigratie land zoals Leo suggereert? Nee, niet helemaal, er is wel sprake geweest van immigratiegolven maar niet van een constante stroom, in de 19de eeuw was er bijna geen sprake van immigratie. Wat is het standpunt van het Forum van Democratie over immigratie?, dat kan je op hun site lezen. De kern van de zaak is dat het de Nederlandse overheid is die bepaalt wie zich hier mag vestigen en wie niet. Dat is het recht van elke soevereine staat. Niets xenofoobs of islamofoobs aan. Het woord islam komt in de hele paragraaf over immigratie niet eens voor. Leo beweert, in tegenstelling tot wat er in het FvD partijprogramma staat, dat het FvD de grenzen voor vluchtelingen wil sluiten.

Totalitaire verleiding.

Leo geeft op basis van het boek met bovenstaande titel van Jean-François Revel een interessante verhandeling over de totalitaire neigingen van politieke partijen om hun hooggestemde idealen aan anderen op te leggen. Alleen liberale partijen hebben die neiging niet, aldus Leo. Hij vervolgt met het noemen van leiders met totalitaire trekjes zoals Poetin, Erdogan. Voorts noemt hij Farage, Trump en Marine le Pen. De vermeende sympathie van Baudet voor enkelen van hen maakt hem tot een totalitaire politicus. Guilt by association, en nog een hele vage en twijfelachtige associatie ook nog. Leo, wijs die totalitaire trekjes eens in het partijprogramma van het FvD aan.
O ja, het Brexit/Nexit standpunt draagt ook bij aan het totalitaire karakter van Baudet. Neem mij niet kwalijk Leo, maar wat is dit voor onzin? Voor of tegen EU zijn toch beiden oorbare standpunten?

De aanval op de parlementaire democratie.

Leo stelt dat volgens Baudet de regering de opdrachten van de Tweede Kamer moet uitvoeren. Het wordt een chaos want op die manier komt er geen samenhangend beleid tot stand. Als dat zo is heeft Leo een punt. Ik ben het partijprogramma van het FvD gaan lezen op dit punt en wat blijkt: er staat heel iets anders dan wat Leo ons voorhoudt. Je kunt het hier lezen. Het komt hier op neer:

  • Bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer brengen de kiezers ook een stem uit op een kandidaat minister-president.
  • De gekozen minister-president stelt een kabinet samen. Dat kunnen politici zijn of deskundigen op een bepaald terrein.
  • De minister-president biedt het regeringsprogramma (dat natuurlijk zijn/haar verkiezingsprogramma weerspiegelt) ter goedkeuring aan bij de Tweede Kamer. De minister-president moet bij het opstellen van zijn/haar regeringsprogramma natuurlijk rekening houden met de politieke samenstelling van de Tweede Kamer.
  • De Tweede Kamer kan de regering naar huis sturen, vertrouwenspositie.
  • De minister-president kan ministers vervangen.
  • De minister-president kan ingrijpen op het beleid van een minister.
Voorts wil het FvD bindende referenda naar Zwitsers model (Zwitserland is toch geen dictatuur?) en een gekozen burgemeester. Ik zou werkelijk niet weten waar hierin de aanval op de parlementaire democratie zit. Het lijkt mij juist een enorme verbetering omdat de Tweede Kamer nu echt de regering controleert en niet door partijdiscipline als gehoorzaam stemvee de ministers van hun partij koste wat kost in het zadel probeert te houden. Het rechtstreeks kiezen van een minister-president op basis van diens verkiezingsprogramma lijkt mij ook een verbetering.

Conclusie.

De uitdaging aan Leo was om punt voor punt aan te geven waar het beleid van het FvD strijdig is met mijn normen en waarden. Daar is hij helemaal niet aan toegekomen. Hij heeft niet kunnen aangeven waarmee het FvD een aanval uitvoert op de parlementaire democratie. Waaruit precies de totalitaire trekjes van Baudet en het FvD concreet blijken heeft Leo niet duidelijk weten te maken.



Tuesday, June 20, 2017

Een Nederlands vreemdelingenlegioen, goed idee of niet?

Zou het een goed idee zijn om jonge, gezonde, mannelijke asielzoekers, op basis van vrijwilligheid, in te lijven in een Nederlands militair vreemdelingenlegioen? Ze moeten eerst aan een gedegen onderzoek onderworpen moeten worden, zodat islamisten en gezochte oorlogsmisdadigers eruit gevist kunnen worden. Na een strenge medische en psychologische keuring worden ze bij goedkeuring toegelaten.

Tijdens hun diensttijd van bijvoorbeeld 7 jaar leren ze de Nederlandse taal te spreken, te lezen en te schrijven. Voorts een opleiding in een nuttig beroep. Het streven moet zijn om er een elitekorps van te maken dat overal ingezet kan worden. Het moet zich kunnen meten met het Korps Mariniers en de Commando's.

Tijdens de dienstperiode van 7 jaar moet minimaal 1 jaar worden vrijgemaakt voor een dagopleiding voor een burgerfunctie, bijvoorbeeld automonteur, bouwvakker, verpleger etc. Na de diensttermijn worden ze volwaardig Nederlands staatsburger en krijgen ze een Nederlands paspoort en desgewenst een Nederlandse naam. Zij die de dienst verlaten worden geholpen bij het vinden van een baan.

Men moet de gelegenheid krijgen om voor nog eens 7 jaar bij te tekenen. In de eerste dienstperiode kan men maximaal opklimmen tot sergeant. Talentvolle militairen met gebleken capaciteiten zou men in de 2de diensttermijn een officiersopleiding kunnen laten volgen.

Men zou kunnen tegenwerpen dat dit alles een aanzuigende werking zal hebben. Ik geloof dat de zware dienst opportunisten afschrikt. Bovendien kan men afgewezen kandidaten in een versnelde uitzettingsprocedure plaatsen indien ze geen recht op asiel blijken te hebben.

Wat is het nut voor Nederland? We krijgen op die manier een versterking van onze defensie, men haalt mensen van de straat en na verloop van tijd krijgt men er geschoolde en loyale burgers voor terug.





Thursday, May 25, 2017

Is een mening een persoon?

Twitter scheldpartijen.

Wie regelmatig Twitter bezoekt zal zo nu en dan, of zeer regelmatig, afhankelijk van de mensen die je volgt, geconfronteerd worden met nogal hevige scheldpartijen of zelfs bedreigingen. De aanleiding is vaak een verschil van inzicht in een politieke of religieuze kwestie. De oorzaak is het onvermogen een mening los te zien van een persoon.

Iemands mening is maar een aspect van diens persoonlijkheid. Ik ken vele twitteraars met in mijn ogen nogal abjecte meningen maar die ik toch aardige mensen vind. Het gaat erom hoe ze zich gedragen tegenover anderen.

Ik verwacht van niemand engelengedrag, in de Twitter-omgeving, alleen maar dat men zich onthoudt van gescheld, dreigen, oproepen tot geweld en denigrerende opmerkingen. In het dagelijks leven geldt fysiek iets soortgelijks.

Meningen los zien van de persoon.

Ik volg Shabir Burhani ( @maiwand2016 ) een moslim die zichzelf omschrijft als "A slave of Allah and a servant of Islam". Ik ken Shabir niet persoonlijk (het moet er toch eens van komen Shabir) maar hij komt op mij over als een aardige man. Met zijn opvattingen ben ik het totaal niet eens en dat laat ik hem ook regelmatig weten.
Zijn opvattingen keur ik af maar niet hemzelf. Hij is voor mij een medemens met wie ik op voet van gelijkheid zou kunnen omgaan.

Omgekeerd zal dat hopelijk ook zo zijn. Shabir zal mij vermoedelijk beschouwen als een rabiate islamofoob (misschien ben ik dat ook wel😀 ) maar ik geloof niet dat hij een uitgesproken hekel aan mij heeft, hij heeft dat althans niet uitgesproken.

Wim Aalten
Een ander voorbeeld is Wim Aalten (@wimaalten ), een overtuigde godloochenaar. Sorry Wim, ik zie je bezwaar: je kan niet iets loochenen wat niet bestaat.
Zelf ben ik een gelovig christen, Wim en ik bestrijden elkaar op het scherp van de snede. Toch is er sprake van wederzijdse sympathie.

Aanleiding voor deze blogpost.

Ik merk de laatste tijd steeds vaker dat mensen geen onderscheid maken tussen een persoon en diens mening. Dat leidt tot nodeloze irritatie, ruzies, ontvolgen en blocken. Ik heb het hier niet over rassenhaat, homohaat of andere vormen van hatelijke opinies maar over politiek links of rechts, voor of tegen islam, voor of tegen Trump, voor of tegen Wilders enzovoort. Je kan over deze zaken een stevige mening hebben zonder dat de haat er af straalt. Discussies hierover hoeven niet uit te lopen op wederzijdse hatelijke persoonlijke opmerkingen. Je kan iemands mening verfoeien zonder de persoon te verafschuwen.

Ik heb Wim en Shabir om toestemming gevraagd voor hun vermelding hier en beiden stemden toe. Eerlijkheidshalve had ik van beiden niets anders verwacht.

Saturday, May 6, 2017

Waarom het dodenherdenking-gedicht van Güner Tozgül mij ontroerde en de toespraak van Nasrdin Dchar niet zo.

Het waren niet de literaire kwaliteiten van het gedicht noch de inhoud die mij raakten maar de attitude van de Turks-Nederlandse jongen. De geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog die voor vele, zoniet de meeste, allochtone jongelui maar een vaag begrip is waar ze niets mee hebben, heeft voor Güner Tozgül wel betekenis. Hoe komt dat? Waarom is hij een uitzondering? Bij hem thuis werd het onderwerp regelmatig besproken en ook hij verdiepte er zich in.

De inhoud van het gedicht raakte mij niet zo maar toch wil ik er iets van zeggen. Het thema van het gedicht van Güner Tozgül is leegte. Dat is een goede keuze van de jongen want wat kan men zeggen over het onmetelijke leed dat die oorlog veroorzaakte? Hij bracht dat onvermogen goed tot uiting.

Hij voelde het leed van de oorlog en in dit geval onze oorlog, goed aan. Hij bewees hiermee dat hij zich de geschiedenis van zijn nieuwe vaderland eigen had gemaakt. Daarmee deelt hij met ons in het Nederlands collectieve verleden.

De toespraak van Nasrdin Dchar op 5 mei was indrukwekkend, op het eerste gehoor veel indrukwekkender dan het korte gedicht van Güner Tozgül. Hij bracht het voortreffelijk en de zichtbare trots van zijn moeder vond ik ontroerend. Maak je de toespraak van Nasrdin een beetje los van de context van de Tweede Wereldoorlog dan valt er niet veel op aan te merken. Maar weer helemaal teruggebracht naar die context dan bekruipen mij wat vervelende gevoelens. Ik zal proberen die gevoelens in argumenten te vertolken.

De problematiek van de Marokkaanse immigranten en hun nakomelingen nam in de toespraak een veel te prominente plaats in. Hij legde de verantwoordelijkheid voor die problematiek impliciet bij de oorspronkelijke Nederlanders neer. De Marokkanen zijn het slachtoffer van het racisme en intolerantie van de Nederlanders. Hij zei dat niet expliciet maar die indruk maakte het wel. De rol van de Marokkanen zelf hierin, vooral die van de jonge onhandelbare elementen, liet hij helemaal buiten beschouwing. Die problematiek heeft ook niets met de Tweede Wereldoorlog te maken.

Een andere misgreep in zijn toespraak vond ik de term "Ontjoding en De-Islamisering". Het idee dat moslims hier een gang naar de gaskamers te wachten staat, is absurd. Hij sprak over de haat tegen de Islam. Mijn inschatting is dat het in Nederland niet gaat om haat maar om een toenemende weerzin tegen een religie met nogal intolerante tendenzen. Het is een weerzin die deze godsdienst zelf over zich afroept.

Nasrdin sprak ons afkeurend toe vanwege het feit dat hier 75 jaar geleden racisme en jodenhaat zich zo gewelddadig konden laten gelden. Hij gaat dan volkomen voorbij aan het feit dat de uitroeiing-politiek waaraan 100.000 Nederlandse Joden ten slachtoffer vielen, geen Nederlands initiatief was, maar door de Duitse bezetting van ons land, op bevel van Hitler c.s. werd uitgevoerd. Als Nederland buiten de oorlog was gebleven dan zou er geen enkele jood hier weggevoerd zijn.

Güner Tozgül maakte zich onze geschiedenis eigen.

Nasrdin Dchar eigende zich onze geschiedenis toe.

Begrijpt u het verschil?

Sunday, March 19, 2017

Thierry Baudet, een fascist?

Naar aanleiding van mijn vorige blogpost over de ideeën van Thierry Baudet over de vorming van een zakenkabinet, raakte ik in discussie met een aantal mij goed bekende twitteraars. Tot mijn verbazing noemde Leo Lewin (@leolewin) Thierry ronduit een racist, seksist, nationalist en antidemocraat, daarin bijgestaan door Carla Wijnmalen (@CarlaWijn).

Beide twitteraars respecteer ik zeer en hun mening neem ik volkomen serieus. Gevraagd naar de motivatie van hun standpunt stuurde Carla mijn een link waar ik een, op het eerste gezicht, indrukwekkende lijst van beschuldigingen vond. Ik schrok er van maar ik reageerde er niet direct inhoudelijk op. Toch maar even laten bezinken.

Ik ben het stuk, getiteld: "Is Thierry Baudet een fascist 2.0? Echt niet?", gaan lezen en keek gewoontegetrouw naar de naam van de auteur. Die verschuilt zich achter de naam "Ikje Ergens". Zo 1-2-3 kon ik er niet achter komen wie dat in werkelijkheid is en daarom beschouw ik het als een anoniem stuk. (Mijn excuus Ikje, als dit je werkelijke naam is). Beschuldigingen door een anonieme auteur, daar houd ik niet van.

Het stuk deed me denken aan de affaire met de criminoloog Wouter Buikhuisen, die vanwege een voor "links" onwelgevallige theorie voor fascist werd uitgekreten en letterlijk weggepest werd.

De uitgeprinte versie van het verhaal beslaat 11 pagina's en ik ga er niet uitgebreid op in. Hier een paar opmerkingen:

  1. Veel van de beschuldigingen kan ik niet op juistheid controleren (tweets, screenshots en citaten zijn, volgens de auteur, verdwenen) en ook is het niet altijd duidelijk of Baudet juist geciteerd wordt of dat het de interpretatie van de auteur betreft.
  2. Baudet heeft bedenkingen tegen het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Of die bedenkingen gegrond zijn of niet, maakt dat hem tot een fascist?
  3. Baudet stelt volgens Ikje: "Strikt juridisch gezien bestaan er dus geen universele rechten. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties (1948) mist elke rechtskracht omdat het een verklaring is en geen verdrag". Dat is de juridische opinie van Baudet, juist of niet, het maakt hem niet tot een fascist.
  4. Guilt by Association. De term gebruikt Ikje zelf, in verband met contacten met extreem-rechtse figuren. Als ik dit twijfelachtige begrip op mezelf toepas kan ik worden beschuldigd van moord, diefstal, dronkenschap en wat al niet. In de stalinistische periode werden in de voormalige Sovjet-Unie mensen veroordeeld krachtens een wetsartikel dat ongeveer als volgt luidde: "Connecties die aanleiding kunnen geven tot de verdenking van spionage", goed voor vele jaren straf. (Solzhenitsyn). Hou toch op Ikje!
  5. Een "fout" boek in zijn boekenkast. Ik heb boeken van Paul Léautaud en Vladimir Nabokov in mijn boekenkast, waarvan zou ik beschuldigd kunnen worden?
  6. Een seksistisch citaat van een fictieve figuur uit een door Baudet geschreven roman. Moeten we de hieruit afgeleide beschuldiging van seksisme serieus nemen? Op grond hiervan zouden we de winnaars van literaire prijzen ook eens onder de loep kunnen nemen. Schei uit!
  7. Baudet houdt niet van moderne kunst. Geweldig, kan die opvatting meteen gekoppeld worden aan de Hitleriaanse tirades tegen Entartete Kunst.
  8. Misplaatste of zelfs onbeschofte opmerkingen van Baudet tegenover een zwart persoon. Het toont aan dat hij zich af en toe behoorlijk ongelukkig uitdrukt, maar is hij daarmee een racist?
Er staan veel meer van dit soort beschuldigingen in de blogpost. Ik vind het een tamelijk tendentieus verhaal. Verklaar ik Baudet hiermee brandschoon? Nee, ik geef hem het voordeel van de twijfel en ik beloof aan Leo Lewin en Carla Wijnmalen om in het vervolg goed op te letten en op basis van feiten die ik zelf vaststel mijn conclusie te trekken.

Friday, March 17, 2017

Een zakenkabinet, geen slecht idee.

Thierry Baudet en zijn idee voor een zakenkabinet.

In het programma Pauw en Jinek van donderdag 16 februari 2017 sprak Baudet over zijn idee voor een zakenkabinet. Sommigen wimpelen het af als het idee van een extravagante fantast. Oud-minister Wouter Bos maakte op mij de indruk te denken dat een zakenkabinet uit zakenlieden bestaat.

Een zakenkabinet is een kabinet bestaande uit mensen die meestal geen politieke bindingen hebben en zijn gekozen om hun vakkennis op het gebied dat hun ministerie bestrijkt, zoals hoogleraren, ambtenaren, ondernemers en zo meer. Men noemt het ook een extra-parlementair kabinet. 

Baudet noemde als voordeel dat zo'n kabinet vrij snel tot stand kan komen en dat het zal bestaan uit mensen die op hun capaciteiten worden gekozen en niet uit partij-apparatchiks die nu aan de beurt zijn voor een ministerspost. Dat deze laatste praktijk regelmatig incompetente figuren oplevert hebben we ook in het laatste kabinet kunnen zien. Denk maar aan de klungelende PvdA Staatssecretaris die presideerde over de afbraak van de ouderenzorg.
En het gerommel bij Justitie over de Teeven-deal.

Oud-minister Wouter Bos gaf zelf een onthutsende (vast niet zo bedoelde) verklaring waarom formaties zo lang duren: Men werkt eerst uitgebreid de onwaarschijnlijke of zelfs onmogelijke combinaties publiekelijk uit om de achterban te overtuigen dat men er alles aan gedaan heeft om regeringsdeelname mogelijk te maken. Daarna begint men aan het serieuze werk. Met andere woorden: eerst een schouwtoneel voor de bühne en dan pas zaken doen. 

Het feit dat een zakenkabinet niet uit partijleden bestaat stelt de Tweede Kamer leden in staat om het functioneren van het kabinet te beoordelen zonder de vrees daar een partijgenoot of een partijbelang mee te schaden. Vanuit hun eigen ideologie, waarop ze door de kiezers zijn gekozen. Stel je eens voor dat het laatste kabinet uit een ongebonden vakministers had bestaan. Dan waren een paar modderende bewindslieden tijdig naar huis gestuurd (zonder dat daarom het kabinet zelf behoefde te vallen).
Het Parlement functioneert zo op een zuivere manier.

Een tegenargument dat ik veel hoorde is dat het installeren van een zakenkabinet de verkiezingsuitslag volkomen negeert. Dat is natuurlijk niet waar want we kozen de Tweede Kamer, niet de regering. Omdat bij een zakenkabinet er geen verstrengelde belangen zijn tussen Kamer en Kabinet is het Parlement beter in staat om de regering objectief te controleren, te corrigeren of desnoods heen te zenden.

Baudet noemde als voorbeeld een aantal vooraanstaande Nederlanders die onder premier Pieter Omtzigt (CDA Tweede Kamer) een zakenkabinet zouden kunnen vormen. Bij de foto van generaal Peter van Uhm noemde hij per ongeluk generaal Dik Berlijn. Voor vele minkukels de reden om het voorstel van Baudet af te schieten.

Het valt me op dat de aanvallen op Baudet vaak niet gericht zijn op zijn politieke ideeën maar op zijn persoonlijke levensstijl en niet-politieke publicaties. Als zijn politieke gedachten onzinnig zouden zijn dan zou men daar de aandacht op richten. Kennelijk zijn ze dat niet en daarom de man maar persoonlijk aangevallen.